ส่งกำลังใจให้คุณหมอ..นพ.หนุ่มวัย24เพิ่งจบ เหล้าไม่กิน บุหรี่ไม่สูบ ออกกำลังกายประจำสุดช็อกเมื่อรู้เป็นมะเร็ง บอกขอโทษคนไข้ที่จู่ๆหายไป

ส่งกำลังใจให้คุณหมอ..นพ.หนุ่มวัย24เพิ่งจบ เหล้าไม่กิน บุหรี่ไม่สูบ ออกกำลังกายประจำสุดช็อกเมื่อรู้เป็นมะเร็ง บอกขอโทษคนไข้ที่จู่ๆหายไป

”จากกรณีผู้ใช้เฟซบุ๊กชื่อว่าSupapong   ซึ่งเป็นของหมอป่องนพ.ศุภพงษ์แห่งโรงพยาบาลลำปางได้โพสต์ข้อความบอกเล่าถึงอาการป่วยของตนเองโดยหวังว่าจะเป็นสิ่งที่ให้บุคคลอื่นได้เห็นศึกษาดูเป็นตัวอย่างในการดูแลสุขภาพทั้งได้ฝากทุกคนดูแลสุขภาพด้วยซึ่งเนื้อหาทั้งหมดได้สร้างคุณประโยชน์เพื่อสังคมผู้คนได้เรียนรู้จากเรื่องราวของหมอหนุ่มโดยข้อความทั้งหมดไล่เรียงตามลำดับที่คุณหมอโพสต์ไว้ดังนี้

แนะนำให้อ่านครับชีวิตคนเราไม่แน่นอนจริงๆ,,

ผมนายแพทย์อายุ24 ปีไม่มีโรคประจำตัว

ไม่ดื่มเหล้าไม่สูบบุหรี่มีแค่อดนอนตอนอยู่เวร

เตะบอลสัปดาห์ละ3 ครั้งครั้งละ2 ชม.

ไม่มีอาการผิดปกติ

ผลคือมะเร็งไทรอยด์แพร่กระจายไปต่อมน้ำเหลือง

แต่ก็ยังถือเป็นระยะต้นๆตามไกด์ไลน์

ดูแลสุขภาพกันด้วยนะครับผมด้วยความปรารถนาดี

ถ้าผมรอดมาได้ถ้าผมอยู่ถึงตอนเป็นอาจารย์หมอ

ผมจะรีวิวให้ละเอียดแบบแพทย์สู่แพทย์

เป็นcase study เอาไว้สอนน้องๆของผมต่อไป

ก่อนเข้าผ่าตัดOR วันนี้เป็นรอบที่2 ใน1 สัปดาห์ที่ผ่านมาอยากจะพูดความในใจ

อันนี้ผมคิดทบทวนดีแล้วก่อนที่จะโพสให้ทุกคนรับรู้,,

มะเร็งไทรอยด์ที่ผมเจออยู่ตอนนี้มันอาจจะดูหนักและกะทันหันเกินกว่าหมอจบใหม่อายุแค่24 คนนึงจะรับไหว

ผมไม่ได้อยากจะเป็นโรคนี้ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเป็น

แต่ยังโชคดีที่เจอเร็วหวังว่าการรักษาคงจะหาย,,

จากความรู้ของผมที่เรียนมาพยากรณ์โรคค่อนข้างดีและมีโอกาสมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ต่อได้อย่างน้อย20 ปี

ถึงจะน้อยหรือมากกว่า20 ปีมันก็มากพอแล้วละครับที่ผมจะทำตามฝันของผมต่อให้สำเร็จ

ผมอยากเรียนอายุรกรรมต่อให้จบแล้วก็กลับมาต่อfellow endocrine med ที่ราชวิถีจบไปเป็นอาจารย์หมอmed สอนรุ่นน้องนศพ.รังสิตของผมมันเป็นสิ่งที่ผมชอบอยู่แล้วผมอยากพาน้องราววอร์ดสอนapproach เคสคนไข้สมัยเรียนนศพ. ผมทำสรุปชีทแนวข้อสอบNL1,2,3 OSCE ลงกองออกมาเยอะจนไม่ได้นับว่ากี่ชุดแล้วถ้าผมต้องจากโลกนี้ไปจริงๆผมอยากทำหน้าที่เป็นอาจารย์หมอของสถาบันฯรังสิตให้ได้ก่อนครับ,,

ผมยังมีเวลาให้กับฟุตบอลที่ผมชอบจากที่ผมผันตำแหน่งไปเล่นกองหน้าอย่างเต็มตัวผมเล่นและทุ่มเทให้กับทุกแมทซ์ให้เหมือนกับทุกๆแมทซ์เป็นแมทซ์สุดท้ายของชีวิตเพราะผมไม่รู้ว่าผมจะได้เล่นบอลอีกทีเมื่อไรผมดีใจทุกครั้งที่ทำประตูได้ความรู้สึกของผมเวลายิงประตูเข้า1 ลูกเหมือนผมช่วยชีวิตคนไข้ได้1 คนเลยทีเดียว

ผมไม่เคยเสียใจที่ตัวเองมาทำงานที่รพ.ลำปางระหว่างที่ก้อนมันโตขึ้นเรื่อยๆผมดีใจที่ตัวเองได้เป็นแพทย์ได้ช่วยชีวิตคนไข้ถึงบางครั้งผมจะโง่และประสบการณ์น้อยขี้เกียจไปบ้างแต่ก็รู้สึกดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของทีมที่ช่วยให้คนไข้หายป่วยและกลับบ้าน

ดีใจที่ได้เจออาจารย์หมอดีๆพี่ๆน้องๆเพื่อนร่วมงานอินเทินที่ดีพยาบาลที่ดีและน่ารักเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขเลยทีเดียวครับไม่รู้ว่าผมจะกลับไปทำงานได้ตอนไหนแต่ถ้าหายดีแล้วจะกลับไปแน่นอนครับไม่เคยมีความคิดว่าเป็นโรคนี้แล้วจะต้องลาออก

ขอโทษคนไข้รพช.แม่พริกที่จู่ๆผมก็หายไปมีอีกตั้งหลายเคสที่ผมนัดมาปรับน้ำตาลยาเบาหวานความดันไขมันและติดตามอาการหลังกลับบ้านเยอะพอสมควรเลยที่ผมนัดไว้กะจะมาดูหลังผ่าตัดเสร็จแต่ไม่ได้มีโอกาสได้กลับไปดูเลยครับช่วงนี้ที่ลำปางเป็นหน้าข้าวเหนียวด้วยคนไข้น้ำตาลพุ่งรัวๆ,,

และขอบคุณทุกๆคนที่คอยถามไถ่อาการของผมไม่ว่าจะถามผมโดยตรงหรือผ่านchat เพื่อนๆผมรับรู้ได้ถึงความห่วงใยและกำลังใจขอบคุณจริงๆครับ,,

นับจากวันนี้ผมคงใช้ชีวิตทุกๆวันให้คุ้มเพราะผมไม่รู้เลยว่าเวลาของผมเหลืออีกเท่าไรแต่ผมจะขอเต็มที่กับมันอยากจบไปเป็นอาจารย์หมอเมดที่ดีทั้งต่อคนไข้และน้องๆนศพ. , อยากเป็นกองหน้าที่ดีของทีมฟุตบอลรพ.ลำปางครับ

Leave a Reply

Your email address will not be published.